Na het ontbijt is het tijd om de laatste 250 kilometers naar huis te rijden. We houden een paar keer een stop op een parkeerplaats. We puffen van de warmte. Het is in Nederland zo’n 20 graden warmer dan op de Faeröer. Dat is dus even wennen.

We kijken terug op een mooie reis. De Faeröereilanden zijn prachtig en als de reis over water minder lang zou zijn, of het huren van een auto op Faeröer wat minder duur, zou ik zeker nog een keer terug willen. Voorlopig richten we ons op andere reizen. In het najaar naar China en volgend jaar in februari de start van de Camino Portugués. Ik blijf het aan het eind van iedere reis zeggen, dat we enorm bevoorrecht zijn, dat we dit soort reizen kunnen maken.

De wekker staat op 08.00 uur, maar voor die tijd ben ik al onder de douche geweest en aangekleed. We ontbijten niet in het hotel, maar in een bakkerij van een supermarkt aan de haven. Het is er bijzonder druk en alle tafels zijn er ook al gereserveerd voor een tweede ronde.

Na het ontbijt rijden we nog een eindje langs de kust van Wilhelmshaven, totdat we niet verder kunnen omdat er groot militair terrein is. Tijd dus om richting Nederland te rijden. Vandaag maar 130 kilometer. Om niet te vroeg bij het hotel aan te komen, rijden we vandaag ook over de binnenwegen. De Tom Tom is erg creatief, maar de route is niet veel langer dan de route over de snelweg.

Bij het hotel aangekomen blijkt onze reservering als geannuleerd gemeld. Ik was er al enigszins bedacht op, omdat ik een aantal weken de datum 1 dag had verschoven, omdat we anders uit Holzbunge wel een hele lange reisdag hadden. Gelukkig bleek de kamer die we geboekt hadden nog wel beschikbaar, alleen moest deze nog wel schoongemaakt worden. We hebben met de zeereis erbij meer dan 4000 kilometer afgelegd, in hotels en appartementen geslapen zonder ons te identificeren, maar vandaag moeten we een heel formulier invullen met al onze persoonlijke gegevens, inclusief paspoort gegevens.

Rond 14.00 uur is de kamer schoon gemaakt. Het is een ruime kamer met bubbelbad en infrarood sauna die dadelijk nog even uitgeprobeerd gaat worden.

Voor de avondmaaltijd eten we niet in het restaurant van het hotel, maar in de plaatselijke snackbar. We zitten er heerlijk op het terras, krijgen onze patat en bijbehoren op een bordje, plus nog een vriendelijk praatje van de eigenaar. We sluiten de maaltijd af met ijs en een milkshake.

Morgen dan rijden we de laatste kilometers naar huis. We zouden nog een stop in Orvelte maken voor de pannenkoekwinkel, maar die blijkt op vrijdag gesloten te zijn. We rijden dan ook morgenochtend na het ontbijt gelijk door naar huis.

Om 07.30 uur staat de wekker, maar Jan is al broodjes aan het bakken als ik wakker word. Na het ontbijt gaan alle tassen weer twee trappen af naar beneden en rond 09.00 uur zijn we klaar voor vertrek naar Wilhelmshaven. Qua afstand is het vandaag niet eens de langste rit, zo’n 250 kilometer, maar de route gaat grotendeels over binnenwegen, omdat we weer in Glückstadt met het veer de Elbe over willen in plaats van de randweg rondom Hamburg.

Onderweg naar Wilhelmshaven komen we bij Rendsburg nog een keer onder de  spoor/zweefbrug door. De spoorbrug is maar liefst bijna 2,5 kilometer lang en ligt op 68 meter hoogte. De zweefbrug blijkt trouwens niet helemaal origineel te zijn. In 2016 is de brug aangevaren door een schip en was niet meer te herstellen. In 2020 is gestart met een gelijkende vervanging, welke in 2022 is geopend.

Later op de dag rijden brengt onze route naar Wilhelmshaven ons ook weer langs Hemmoor, waar we op de heenweg een kleinere versie van een zweefbrug zagen.

Rond 15.00 uur komen we aan in Wilhelmshaven. Bij het hotel blijkt niemand aanwezig, maar gelukkig helpen twee dames die op het terras zitten ons met de beheerder in contact te brengen. De kamer ziet er netjes uit en heeft zelfs een klein balkonnetje.

Voor het avondeten, lopen we langs de waterkant, naar een schnitzelrestaurant, maar dat blijkt op woensdag gesloten te zijn. Gelukkig kunnen we nog kiezen uit wat andere opties en we komen uit bij een Grieks restaurant. Het restaurant is druk bezocht, maar er is nog een tafel vrij voor ons. Even later krijgen we “buren”, die in Wilhelmshaven op cursus zijn en in de grootste havenstad van Nederland werken. Gesprekstof genoeg en we hebben we een gezellige maaltijd.

Op de kamer, kijken we nog wat televisie en gaat het licht alweer bijtijds uit. Morgen nog één overnachting in de provincie Groningen en dan vrijdag in de middag weer thuis.

(Bron foto: Lisette ©)

Vandaag hoeven we niet bijtijds op te staan, maar we zitten toch om 08.30 uur alweer aan het ontbijt. Omdat het vandaag erg warm wordt, gaan we bijtijds op pad. Vandaag rijden we namelijk naar het  Nord-Ostsee-Kanal in Rendsburg, naar de Rendsburger Hochbrücke. Net als in Hemmoor waar we onze vakantie begonnen is dit een zweefbrug. Maar het bijzondere van deze brug is dat deze brug is gebouwd als spoorbrug en om er zeeschepen onder door te laten varen.

En dat niet alleen. Overdag tussen 11.00 een 20.00 uur worden  de passerende zeeschepen vanaf de waterkant begroet met het volkslied en de vlag van het land dat het schip afkomstig is. Vanaf het “Brückenterrassen” is het de ideale plek om dit allemaal te volgen.

En we zijn er op een goed moment. Tussen 11.00 uur en 11.45  uur passeren maar liefst vier zeeschepen het begroetingspunt. De vlag gaat omhoog, het volkslied wordt gespeeld en kapiteins en bemanning zwaaien zichtbaar met plezier vanaf de scheepsbrug naar de mensen aan de waterkant. Ondertussen vertelt iemand vanuit een klein studiootje dat aan het restaurant is vast gebouwd, door een luidspreker, maar ook online allerlei wetenswaardigheden over de langsvarende zeeschepen. Ik zie bijna een post-pensioen baan voor mij zelf daar langs de waterkant.

Voor de lunch komen we bij een klein Chinees restaurantje terecht. Het restaurant staat een paar 100 meter landinwaarts onder de hoge spoorbrug. Met een enorm kabaal komt er om de paar minuten een trein over de spoorbrug, maar het eten smaakt er niet minder om.

Omdat we tussen de middag al een warme maaltijd hebben gegeten, kiezen we in de supermarkt voor broodjes, wat beleg en als nagerecht een grote doos met aardbeien voor de avondmaaltijd. Vervolgens rijden we terug naar het appartement, waar we zoals het hoort bij warme temperaturen een siësta houden.

Na het avondeten kijken we nog een keer de allerlaatste James Bond film. Zijn leven eindigt in de film op de Faeröereilanden, waar de bewoners zelfs een fictieve laatste rustplaats hebben ingericht. Voor veel Deense Kronen kan je het bezoeken, maar dat hebben we maar overgeslagen.

Vervolgens bereiden we ons vertrek van morgen alweer voor. Nog twee stops en we zijn weer thuis in Nederland. Morgen rijden we via de Elbeveerpont naar Wilhelmshaven, waar we in een hotel verblijven en dondernacht nog een nachtje in het noorden van het land, waar we eveneens in een hotel overnachten.

De wekker staat om 07.30 uur. Na het douchen staat in de eetzaal een ontbijtje klaar. De broodjes zijn lekker vers en je kan zelf een eitje koken en voor onderweg kan je ook nog wat fruit meenemen. Ik weet niet of dit in alle motels zo is, maar ik vond het een leuke ervaring.

Rond 09.15 uur zitten we alweer in de auto. We rijden eerst in zo’n twee en half uur naar Handewitt, naar het  Scandinavian Park net over de grens in Duitsland. Het Scandinavian Park is een grote winkel, waar mensen uit de grensstreek van Denemarken en Duitsland hun levensmiddelen in het groot inslaan. Voor ons valt er niet zoveel te halen, maar er alleen rondlopen en mensen kijken is al een attractie op zich zelf.

Na de lunch rijden we nog een uurtje over binnenwegen naar Holzbunge, waar we twee dagen in een appartement verblijven. Het appartement is mooi en compleet ingericht, maar we moeten wel wat trappen op, voordat we ons appartement bereiken.

Voor het avondeten hebben we nog wat boodschappen nodig. Volgens internet heeft de plaatselijke benzinepomp broodjes, maar waarschijnlijk zijn we te laat voor de verse broodjes en de overgebleven hotdogs zien er niet echt aantrekkelijk uit. Op de kaart zien we dat een paar kilometer een boerderij winkel wel geopend is. Te ver om te lopen met dit warme weer, dus we rijden naar het volgende dorp. Bij de boerderijwinkel is het druk en ook hier is er niet veel keus meer voor ons. We kiezen voor afbakbroodjes, een salade en in het appartement hebben we nog wat soep in onze voorraad over.

Na het avondeten, kijken we nog een een film, werk ik het scrapboek en weblog weer een dagje bij. Zo als je waarschijnlijk wel gemerkt heb, loopt het vrijwel altijd een dag achter.

Voor morgen had ik in thuis een heel programma bedacht, maar met de temperatuur boven de 25 graden, slaan we morgen vrijwel alles over. Gelukkig 1 uitstapje blijft staan en dat is morgen maar op 20 minuten rijden van het appartement.